Woord van de week – 10 november

Voor zondag 10 november 2019
 

We mogen (moeten) ook voor anderen bidden. Johannes 17:15

Gebedsdag voor vervolgde christenen.

het hogepriesterlijke gebed

15Ik vraag niet of u hen uit de wereld weg wilt nemen, maar of u hen wilt beschermen tegen de duivel.

Kerngedachte: In het gebed staan we heel dicht bij onze Heer. Daar heeft de duivel geen macht. “Satan beeft, als hij de zwakste gelovige ziet, als die knielt.” Maar we moeten niet alleen voor onszelf bidden, maar ook voor anderen. De voorbeelden van de Bijbel laten zien dat bidden over meer gaat dan over onszelf en onze kerk – God wil dat we ook oog krijgen voor onze broeders en zusters, die in landen wonen waar hun christendom op een volstrekt vijandige manier wordt bejegend. Hij legt ons in ons hart voor hen te bidden en daarmee voor hen op te komen. Jezus laat ons in het hogepriesterlijke gebed zien wat en hoe we kunnen bidden.

Ik hoop, dat het ook in onze gemeenten een goede traditie zal worden dat we minstens één keer per jaar concreet aan de vervolgde christenen denken en voor hen bidden. We zijn in goed gezelschap: Christenen en gemeenten uit meer dan 100 landen op alle continenten nemen deel aan de wereldwijde gebedsdag voor vervolgde christenen. En wij mogen ook één van die gemeenten zijn, die op deze bijzondere zondag opkomen in het gebed voor onze broeders en zusters, die zwaar onderdrukt en vervolgd worden en zelfs de dood vinden – alleen maar omdat ze van deze Heer zijn, alleen omdat ze deze Heer volgen. Hier in ons land mogen we (nog steeds) vrij naar ons christenzijn leven, waarvoor we dankbaar mogen zijn. Maar vandaag willen we vooral denken aan onze broeders en zusters, die niet zo vrij naar hun christenzijn kunnen leven.

Dit jaar zullen met name de landen Nigeria, China en Syrië onder de aandacht worden gebracht, zodat we concreet kunnen nadenken over en bidden voor de betrokken broeders en zusters.

Soms denken we: “Erger dan dat kan het niet.” Maar dit jaar heeft ons geleerd: Ja, het kan nog erger! We worden voortdurend overspoeld door nieuwe rampberichten over de vervolging van christenen. In de afgelopen maanden hebben we met name gezien dat islamieten, ideologen en fanatici bij de gewelddadige verspreiding van hun ideeën alles platwalsen wat niet voor hen is. Naast de christenen worden ook andere mensen en hele etnische groepen verpletterd.

Op de website van de wereldwijde organisatie Opendoors kunt u zeer geschikte documenten over dit onderwerp lezen, op basis waarvan ook de dienst op deze dag kan worden gehouden. Een aantal kerken gebruikt deze documenten al jaren met succes voor de speciale dienst op deze dag.

Dus hier zijn slechts een paar gedachten over de preek – eigenlijk slechts een korte preek – want de informatie, de clips en de voorbeden zullen op deze zondag centraal staan, zodat de gemeente zich ook met het onderwerp kan bemoeien.

Het is wel zeer ontroerend als we het hogepriestergebed in het 17e hoofdstuk van het Evangelie van Johannes lezen. Een tijdstip, waarop Jezus precies wist, dat Hij de “laatste” weg op deze aarde ging. Deze moeilijke, deze ongelooflijke weg, die voor ons de redding, de verlossing en het leven betekende. En precies op dit moment, op dit tijdstip, denkt Jezus Christus aan de mens, aan jou. Hij bidt voor mensen, hij bidt voor jou. En zijn verzoek is niet (ons vers 15) dat we uit de wereld worden gehaald, maar dat God ons beschermt tegen het kwaad.

Jezus bidt tot zijn Vader in de hemel en vraagt Hem om zijn leerlingen –en daarmee worden alle christenen sindsdien bedoeld – te bewaren. Jezus vraagt God niet om de christenen uit de wereld te halen, ook al worden ze vervolgd. Ook vraagt Jezus de christenen niet om zich terug te trekken uit de wereld. Dit kan weliswaar goed zijn voor sommigen voor een bepaalde tijd, maar over het algemeen is het de taak van het Jezus-volk aanwezig te zijn in de wereld. Maar om dit te kunnen verdragen, vraagt Jezus om bescherming tegen het kwaad. En dit is precies waarvoor we ook kunnen bidden.

Bidden zoals Jezus bidt. We vragen God om hen, die lijden, te helpen en te sterken. We willen God geen actieplannen voor het heil voorleggen, maar onszelf en onze vervolgde en onderdrukte broeders en zusters aan Gods zorg toevertrouwen. We vertrouwen erop, dat Gods almacht tot bloei zal komen en dat hij manieren heeft om in te grijpen en te helpen in moeilijke situaties in het leven. En laten we dat minstens één keer per jaar doen, op deze Wereldgebedsdag van gebed voor vervolgde christenen. Maar we hebben ook de vrijheid om dat vele malen te doen. Een van de gevolgen van deze gebedsdag in onze kerk in Hilden is dat wij één keer per maand een voorbede doen.

B. Jansen

 

Zie hiertoe het artikel in de Bazuin en op internet is meer informatie te vinden:

www.opendoors.nl

www.opendoors.de